Í virltra velstrínu eru voru bara tfeir menn, einn bjó í bænum sem var gerður úr einu tré. Bærinn var hálfhringlaga og í honum var bara eitt alvöru hús, en þó voru framhliðar fyrir fleiri hús. Hinn maðurinn var gestur sem kom í bæjinn. Þegar gesturinn gekk inn á kránna ýtti maðurinn eina alvöru húsinu (sem var á sérstökum teinum býst ég við) upp að kráarframhliðinni þannig að gesturinn kom bara þar inn, svo þegar hann fór út og gekk inn í kirkjuna þá færði hinn húsið þangað og breiddi altarisdúk yfir barinn, setti á sig prestakraga og svona. Annar maðurinn var semsagt prestur, barþjónn, járnsmiður, fógeti og bara allt í bænum. Dag einn fór barþjónninn að furða sig á því hvers vegna hann sæji aldrei neinn annann mann í bænum, hann spurðu fógetan út í þetta sem læsti hann strax inn í fangaklefa.