Hið undursamlega lýðræði!

...og ungir sjálfstæðsimenn eru væntanlega fljótir að stökkva til og benda manni á að á Íslandi sé ekkert helvítis lýðræði, heldur þingbundið fulltrúalýðræði eða eitthvað álíka hugtak.

En gaman að þessu samt:

Dæmdi maðurinn sem sjálfstæðismenn kölluðu glæpamann og vildu ekki hafa á þingi, farinn á milli flokka!

Dásamlegt alveg hreint að það sé hægt að láta einn hóp af vitleysingum kjósa sig og ganga svo erinda annars hóps stuttu seinna og gefa skít í það sem ég væri vís til að halda að væri almennt siðferði.

En ekki ætla ég að láta þetta koma mér á óvart samt. Menn gera þetta oft, hoppa á milli flokka og gefa skít í kjósendur. Það er líklega ekkert við þessu að gera í raun og veru. Þó að maður myndi safna skeggi og standa með skilti einhverstaðar er ég ekki viss um að ástandið myndi lagast. Ef maður myndi safna skeggi og sprengja sig í loft upp myndi ástandið bara versna. Ef maður heldur kjafti gerist ekki neitt. Ef maður bloggar þá hópa skósveinar leiðtogans til og byrja að blammera mann, og ekki er það geðslegur lýður né kveðjur þeirra hlýjar.

En þessi ungi maður veit þó hvernig maður getur haft áhrif á Íslandi. Það er náttúrulega bara asnaskapur að hanga í einhverjum litlum flokki og hlusta á samviskuna. Auðvitað ætti maður að ganga í Sjálfstæðisflokkinn eða jafnvel Samfylkinguna og vinna sig upp í þeim stóru flokkum.

Eða kannski er pólitík bara leiðinleg eins og allir eru að segja. Þetta kemur allt saman í miðjunni hvort eð er og lægsti samnefnarinn (kannski sem betur fer - sjá Nasisma og Kommúnisma) fær alltaf að ráða. Samfylkingin og Sjálfstæðisflokkurinn eru framtíðin á Íslandi. Þar er, ennþá, því miður, ekkert pláss fyrir náttúruverndarsjónarmið eða frjálshyggju fremur á borði en í orði. Framsóknarflokkurinn er náttúrulega bara óþarfur í íslenskum stjórnmálum eins og þau hafa þróast. Hann hefur ekkert hlutverk, enga sérstöðu (ekki einusinni græni liturinn) engan tilgang. Vinstri grænir koma aldrei til með að fá sama fylgi í kosningum og í skoðanakönnunum af því að fólk skammast sín fyrir afturhaldið og kvennrembinginn. Frjálslyndiflokkurinn er samstöðulaus og kannski uppfullur af biturð og hefndarfýsn.

Já eru ekki bara stjórnmál drulluleiðinleg? A.m.k. íslensk flokkastjórnmál. Menn hafa ekki lengur neinar hugsjónir til að berjast fyrir. Öfundsjúka þotuliðið í vinstriflokkunum gömlu gáfust upp á hugsjónum og stofnuðu Samfylkinguna, flokk um það markmið að komast til valda. Ég fæ ekki séð hvað sá flokkur ætlar að gera þegar hann loks kemst til valda. Hverju hann kemur til með að breyta. Sjálfstæðisflokkurinn verður bráðum hauslaus og það kemur ekki til með að hjálpa þeim til að veiða kjósendur - enda fimmtán ár síðan að kaldastríðshræðslan rann af mönnum og Sjálfstæðisflokkurinn er ekki lengur neitt vígi gegn einhverri alheims illsku.

Maður gæti, ef maður hefði snefil af útgeislun og viðkunnanlegheitum, stofnað sinn eigin flokk. En það er víst jafn líklegt að maður kæmist á þing og að maður myndi vinna Ædol - maður er bara ekki nógu flottur á því.

Réttast væri að hætta að hugsa um þetta helvítis kjaftæði, það er nákvæmlega það sem þetta er. Ég hef aldrei haft gaman af kaffihúsum og skil því ekki til hvers ég er að rembast við að vera einhver helvítis kaffihúsaspekingur. Mér er andskotans sama um þennan helvítis flugvöll og mér er andskotans sama um Bobby Fischer. Það sem mér er ekki sama um, maður er kannski andsnúinn einhverri heimskunni í atvinnupólitíkusunum, það kemst helst í fréttirnar af þeim sökum að fólk var á móti því og svo er hlegið - sumir eru nú alltaf á móti öllu!

Ég er að rembast við að lesa ævisögu Jóns Baldvins. Ekki fyrsta ævisaga pólitíkusar sem ég les, ekki einusinni fyrsta ævisaga einhverra af formönnum Alþýðuflokksins sáluga sem ég les. Jón Baldvin var ekki kominn með hár á púnginn þegar hann var orðinn atvinnupólitíkus. Auðvitað er það bara þannig í pólitík eins og öllu öðru, þeir sem komast á toppinn í pólitík eru þeir sem eru bestir í pólitík. Er pólitík ekki einmitt, í sjálfri sér, óþarfi? Jón Baldvin talar sjálfur í bókinni um hættur Bjúrókrasíu - þegar embættismenn eru farnir að stjórna og fólkið í landinu (eða öllu heldur fólkið sem er valið af flokksforurrystu sem er valin af fólkinu sem flokksforrystan valdi) hefur lítið sem ekkert um það að segja. Ætliði að segja mér það að þessu Gunnar þarna í frjálsyndaflokknum sé farinn að finna fyrir aðhaldi lýðræðisins? Núna finnur hann fyrir því hvernig kjósendur hafna honum? Pfff... Hann á eftir að hirða a.m.k. 6 milljónir úr ríkissjóði áður en að það gerist. Pólitík er bara stofnun.

Þeim mun fyrr sem þú byrjar að aðlaga þig að þessari stofnun, þeim mun líklegra er að þú græðir peninga á því. Ef menn hefðu opnað kommúnistaflokkinn í Sovétríkjunum 1982 þá hefðu menn séð að þar voru andstæðar fylkingar - sem voru kannski meira ósammála heldur en t.d. Samfylking og Sjálfstæðisflokkur - og börðust þessar fylkingar um völdin (reyndar hefur lífshræðsla spilað stærra hlutverk í Sovétinu en hún gerir á Íslandi) er einhver munur á alræðisfyrirkomulagi Kommúnistaflokks og alræðisfyrirkomulagi lýðræðis-pólitíkur?

Er ekki kominn tími til að raunveruleg stjórnarandstaða hætti að taka þátt í þessum skrípaleik? Leið og þú gengur í þetta leikhús þá ertu farinn að taka þátt í sýningunni. Eða er kannski eina leiðin að berjast gegn þessu batteríi að gera það innanfrá, eins og gilti um kommúnistaflokkinn í Sovétinu...

Djöfulsins röflið í manni um ekki neitt!