Einu sinni var krakki sem var alltaf laminn ķ skólanum og/eša eitthvaš sorglegt geršist ķ fjölskyldunni hans en svo kom hlutur meš einstęša eiginleika sem gerši žaš aš verkum aš krakkinn var sérstakur og svo komu bķlar frį rķkisstjórninni sem tóku hlutinn og bęši krakkinn og hluturinn voru sorgmęddir en svo voru žeir ekki lengur sorgmęddir žvķ aš krakkinn sótti bara hlutinn frį rķkisstjórninni, svo leystu žeir vandamįlin ķ skólanum og/eša sorglega veseniš og svo fór hluturinn heim til sķn og enginn vissi aš žetta hafši gerst eša allir eša sumir.