ég var aš fatta um daginn aš raddböndin įkvaraša voša takmarkaš hvernig hljóš mašur gefur frį sér, žaš fer ašalega eftir žvķ hvernig öndunarvegurinn og munnurinn er ķ laginu, og aš žegar viš hvķslum žį notum viš ekki raddböndin, bara munninn og hįlsinn og lungun