Ég hef hérmeð ákveðið að skrifa nógu mikið í einni færslu til að losna við ógeðisspammið síðan áðan. Ég gæti t.d. byrjað að tala um súkkulaðikex. Þegar ég var ungur maður þá fannst mér Homeblest alveg svakalega gott. Homeblest og mjólk fannst mér alveg hreinn unaður. Hinsvegar hefur þetta elst talsvert af mér. Núna finnst mér eiginlega sama vonda eftirbragðið af öllu þessu súkkulaðikexi.

Hundar. Það þarf að tala um hunda líka. Hundar eru skemmtileg fyrirbæri og til ýmissa hluta brúklegir. Hinsvegar finnst mér leiðinlega vond lykt af þeim. Einnig leiðist mér hvað þeir eiga erfitt með að vera rólegir og til friðs. Þó hef ég orðið nokkuð var við það að þeim mun stærri sem hundurinn er þeim mun rólegri er hann. Hinsvegar eru þeir stóru-órólegu hundar sem ég hef komist í tæri við alveg hryllilega leiðinlegir.

Garðabær er svona pleis sem skiptir ekki máli og ætti ekkert að þurfa að vera til. Það er greinilega hægt að geima endalaust gagnamagn í heiminum því að annars væri búið að henda Garðabæ í ruslið. Það er víst alveg nóg að Kópavogur lími saman Hafnarfjörð og Reykjavík, tilhvers í andskotanum þarf Garðabær að vera þarna líka?

Eru allir hættir að standa upp fyrir gömlu fólki í strætó? Hver ætli stefna Strætó fyrirtækisins sé í þessum málum? Ætli þeir geti krafið tvo kúnna sem borga jafn mikið í Strætó að hegða sér á mismunandi hátt? Ég held ekki. Eru skilti með mynd af ungum ljóshærðum pilti að bjóða gamalli herfu sætið sitt ennþá?

Það eru strætisvagnar hérna á Akureyri. Ég séð stundum svoleiðis á fleygiferð. Hinsvegar er voðalega lítið fólk hérna á Akureyri sem skýrir kannski aðskóknarleisið að einhverju leiti. En samt... það er heldur enginn í strætó í Reykjavík.

Hvað haldiði að verði um mörgæsirnar þegar við gefum geimverunum Suðurskautslandið til að þær hætti að menga vatnið okkar með taugaeitri? Kannski flytjum við þær til Grænlands? Ætli hvítabjörnum fjölgi þá ekki um helvítis helling? Hvernig ætli slagur á milli snjóbörns og mörgæsar færi?