þegar lífvera er orðin nógu góð í að lifa í umhverfi hættir þróunin að stefna í eitthvað sem hentar umhverfinu og því betra öryggisnet sem dýrið hefur því stærri og fleiri erfðagallar (undir gamla umhverfinu auðvitað) birtast þangað til dýrið getur ekki lengur viðhaldið sér.