Ég er stundum svolķtiš svektur yfir žvķ aš hamborgarinn minn sé belja (var aš borša svoleišis įšan) en hugga mig viš žaš aš žaš vęru ekki til neinar helvķtis beljur ef žęr vęru ekki étnar, stór hluti jaršarbśa er meš mjólkuróžol.

Kannski ętti bara aš fara aš bśa til almennilegan mat śr žessum aumingja tegundum sem eru aš deyja śt, žį vęri einhver įstęša fyrir aš rękta svoleišis rusl.