Kvenfólk hefur hvatir í sér til að velja stöðugan maka sem getur framfleytt mörgum börnum, en það er ólíklegra að þær haldi framhjá með svoleiðis gaur, því í framhjáhaldi er eftirsóknarverðast að pabbinn sé sem mestur "glaumgosi", því mögulega á sonurinn líka eftir að verða glaumgosi og fjölgar því genum móðurinnar meira.
þetta dæmi á örugglega við um öll dýr þar sem móðirin fjárfestir meiri tíma og orku í afkvæmið en faðirinn

Ég ætla að kalla þetta þróunarfræðilega sálfræð