Žaš er ekkert aš žvķ aš nota eitthvaš sem innblįstur en žaš veršur aš vera ķ žaš minnsta örlķtill snefill af frumleika sem fylgir meš žvķ, annars ertu bara aš endurskapa eitthvaš ķ nįkvęmlega sömu mynd, yfirleitt ķ sjįlfselskum tilgangi.