Förum aftur á byrjunarreit...
Kannski ættum við ekki að drepa hvali, þeir eru gáfaðar og mikilfenglegar skepnur sem kveljast þegar við drepum þau, sem við gerum án þess að það sé nein sérstök þörf á því, hvað þá nauðsyn. Er ekki betra að borða snigla eða plöntur frekar en spenndýr? Það er miklu meira en nóg af þeim og þau elska ekki börnin sín eða hafa tungumál eða neitt, svo þau eru ómerkilegri er það ekki? Er það í skjön við visindi að taka slíkar smekksákvarðanir?

Ég vil líka gera greinarmun á tilfinningum eins og samúð og viðbjóðstilfinningu, sem eru meðfædd þróuð viðbrögð og hinsvegar siðferði sem er menningarfyrirbrigði sem hefur mótast af ótal þáttum m.a, fyrrnefndum tilfinnningum.

Hugatakið "siðferði" er eitrið í þessari umræðu, í því fellts mikið loð. Mér finnst þú vera búinn að skilgreina "siðferðislega rétt" sem það sama og "gott og hagkvæmt". En mér finnst það frekar bara þýða "það sem fólki/mér finnst vera rétt" og því er það ávalt tengt tilfinningum.