Gærdagurinn var klifjaður at- og viðburðum ýmiskonar. Ekki var frí í vinnunni frekar en fyrri daginn og braut ég odd af oflæti mínu og mætti og vann fyrir mér. Nema hvað að Haddi og Berglind höfðu boðið mér í skírnar- og útskriftarveislu hina mestu.

Ég áætlaði að leggja af stað strax eftir vinnu. En eins og alltaf þegar maður er að flýta sér þá tókst þetta ekkert sérlega vel. Ég var lagður af stað út úr bænum um sjö leitið. Hitti náttúrulega ekki á neina skipulagða dagskrá hjá Hadda, enda slíku löngu lokið. Fékk mér í staðinn grillmat hjá Reinhard og Mæju. Litli stubburinn hans Hadda fékk nafnið Kolbeinn Óli, Óli í höfuðið á mér örugglega.

Eftir að hafa bragðað galdrana hjá Reinhard og Mæju skellti ég mér með þeim skötuhjúum í Ýdali og hitti fyrir Mömmu, Ömmu, Esteri, Boggu og Halldór. Mamma splæsti á litla strákinn sinn miða á Ljótu Hálfvitana. Það er skemmst frá því að segja að Ljótu Hálfvitarnir fóru langt fram úr björtustu vonum. Þvílík gargandi snilld sem þetta var! Húmorinn er endalaus og ég veltist um fyrir hlé.

Eftir hlé áttaði ég mig skyndilega á því að ég ætti að mæta í vinnu snemma morguninn eftir og brunaði af stað inn á Akureyri. Þá hringdi Berti í mig og bauð mér á sveitaball. Því miður afþakkaði ég og brunaði heim.

En Ljótu Hálfvitarnir eru bestir í heimi. Ég mæli svoleiðis milljónfallt með þeim.