Hrekkjavökubúningur minn skilaði sannarlega tilætluðum árangri. Hrekkjavökubúningar eiga að vera hræðilegir og þeir eiga að ná því fram að hræða fólk.

Ég klæddi mig í sokkabuxur, háhælaða skó og í kjól. Allt var þetta í góðu gríni. Hinsvegar ber að minnast þess að ekki er hægt að neyða fólk til að brosa. Kærastan brosti. En það er eitthvað svona óekta-bros sem maður skynjar strax. Eitthvað fals. Eitthvað sem ekki passar. Hún var hrædd.

Ég þurfti ekki að vera í hrekkjavökubúningnum mínum nema í tuttugu mínútur. Þá var takmarkinu náð. Ætli ég fái gott?