Ég komst nokkuš nįlęgt žvķ aš finna nokkurnveginn hvaš veldur žessu um daginn. Var ķ svona semķ-hugleišsluįstandi ķ rśminu og var aš hugsa um žetta vandamįl. Žį fann ég fyrir einhverju, eins og žegar mašur er meš kökk ķ hįlsinum, nema hann var stęrri og einhvers stašar annars stašar. Steikt fyrirbęri.