Vestrænt tjáningafrelsi liðið undir lok?
Í ljósi þess að mörg samtök múslíma og jafnvel heilu ríkin hafa sett sig harkalega upp á móti birtingu lítils dansks dagblaðs á skrípateikningum af Múhameð spámanni er vert að spyrja hvort að þetta marki ekki endalok vestræns tjáningarfrelsis.
Það er nokkuð ljóst að núna hugsa menn sig tvisvar um áður en þeir birta eitthvað neikvætt um Múhameð. Bók Salman Rushdies 'Söngvar Satans' gerði það að verkum að menn hættu að þora og þetta mál nú ætti endanlega að sanna það að fjölmenning er tvíeggjað sverð.
Ritstjóri Jyllands Posten er opinberlega búinn að lýsa yfir sigri Múslímista í þessu máli. Hann segir að tjáningafrelsið sé liðið undir lok.
En hverjir eru það sem nú glotta út í annað? Það eru trúarvitleysingar ýmiskonar, svo sem eins og kristnir, múslímar og hvað þetta er nú allt saman, rasistar - bæði þeir sem hatast út í araba og hinir sem hatast út í vesturlandabúa og svo auðvitað stríðsæsingamenn úr báðum hópum. Eftir sitjum við, venjulega fólkið og vitum ekki í hvorn fótinn við eigum að stríða.
Í augnablikinu er mín siðferðisskoðun eitthvað í þá áttina að mönnum eigi að vera frjálst að birta grín og glens, undir slíku yfirskyni, sama hversu gróft það er, án þess að eiga á hættu að vera myrtir. Einnig frábið ég mig öllu trúarofstæki hvaðan svosem það kemur. Ég er samt þeirrar skoðunar að hófsamt fólk úr öllum áttum eigi að ná nokkuð vel saman.
En nokkrir smalar með sauði í eftirdragi virðast hafa fylgt bóndanum yfir girðinguna.
Ég sæi í anda fyrir mér þrjá danska nasista flytjast búferlum til sveitabæs í Íran og boða þar sitt fagnaðarerindi. Eitthvað er hætt við að dvöl þeirra yrði í styttri kanntinum. Afhverju dragast þessir vitleysingar svona að samfélögum sem þeir fyrirlíta svona mikið? (þá á ég við Múslímista, nasistarnir sitja bara heima hjá sér í hermannastígvélunum að deyja úr minnimáttarkennd)
Annars höfum við vesturlandabúar haft stóra útgerð trúboða um aldabil sem drepa menningu annara innanfrá. Við höfum bara lítið þurft að upplifa þetta sjálfir, þannig séð. Nú vitum við sumsagt hvernig er að verða fyrir barðinu á trúboðum, það er niðurlægjandi.
En er hægt að vera umburðarlyndur í garð þeirra sem eru það ekki? Vandamálið er kannski helst það að temja sér að draga ekki í dilka. Það eru ekkert allir múslímar á móti tjáningarfrelsi og það eru ekkert allir arabar múslímar og það eru ekki allir brúnir og sætir arabar og svo framvegis.
En hvað er til ráða? Ég spyr þig lesandi góður.
Í ljósi þess að mörg samtök múslíma og jafnvel heilu ríkin hafa sett sig harkalega upp á móti birtingu lítils dansks dagblaðs á skrípateikningum af Múhameð spámanni er vert að spyrja hvort að þetta marki ekki endalok vestræns tjáningarfrelsis.
Það er nokkuð ljóst að núna hugsa menn sig tvisvar um áður en þeir birta eitthvað neikvætt um Múhameð. Bók Salman Rushdies 'Söngvar Satans' gerði það að verkum að menn hættu að þora og þetta mál nú ætti endanlega að sanna það að fjölmenning er tvíeggjað sverð.
Ritstjóri Jyllands Posten er opinberlega búinn að lýsa yfir sigri Múslímista í þessu máli. Hann segir að tjáningafrelsið sé liðið undir lok.
En hverjir eru það sem nú glotta út í annað? Það eru trúarvitleysingar ýmiskonar, svo sem eins og kristnir, múslímar og hvað þetta er nú allt saman, rasistar - bæði þeir sem hatast út í araba og hinir sem hatast út í vesturlandabúa og svo auðvitað stríðsæsingamenn úr báðum hópum. Eftir sitjum við, venjulega fólkið og vitum ekki í hvorn fótinn við eigum að stríða.
Í augnablikinu er mín siðferðisskoðun eitthvað í þá áttina að mönnum eigi að vera frjálst að birta grín og glens, undir slíku yfirskyni, sama hversu gróft það er, án þess að eiga á hættu að vera myrtir. Einnig frábið ég mig öllu trúarofstæki hvaðan svosem það kemur. Ég er samt þeirrar skoðunar að hófsamt fólk úr öllum áttum eigi að ná nokkuð vel saman.
En nokkrir smalar með sauði í eftirdragi virðast hafa fylgt bóndanum yfir girðinguna.
Ég sæi í anda fyrir mér þrjá danska nasista flytjast búferlum til sveitabæs í Íran og boða þar sitt fagnaðarerindi. Eitthvað er hætt við að dvöl þeirra yrði í styttri kanntinum. Afhverju dragast þessir vitleysingar svona að samfélögum sem þeir fyrirlíta svona mikið? (þá á ég við Múslímista, nasistarnir sitja bara heima hjá sér í hermannastígvélunum að deyja úr minnimáttarkennd)
Annars höfum við vesturlandabúar haft stóra útgerð trúboða um aldabil sem drepa menningu annara innanfrá. Við höfum bara lítið þurft að upplifa þetta sjálfir, þannig séð. Nú vitum við sumsagt hvernig er að verða fyrir barðinu á trúboðum, það er niðurlægjandi.
En er hægt að vera umburðarlyndur í garð þeirra sem eru það ekki? Vandamálið er kannski helst það að temja sér að draga ekki í dilka. Það eru ekkert allir múslímar á móti tjáningarfrelsi og það eru ekkert allir arabar múslímar og það eru ekki allir brúnir og sætir arabar og svo framvegis.
En hvað er til ráða? Ég spyr þig lesandi góður.
