Drengur og Playstation 2
Komiði sæl og blessuð. Ég hef aldrei átt leikjatölvu. Ég átti reyndar svona Gameboy-killer sem ég spilaði á í eitt sumar og var nokkuð ánægður með. Annars hef ég bara átt tölvur sem fá vírusa.
Jóna Benný mín yndislega kona keypti sér hinsvegar Playstation 2 í Afríku til að geta spilað Singstar. Ég ákvað að kaupa mér GTA: San Andreas í fríhöfninni til að testa þessa græju almennilega.
Það er skemmst frá því að segja að GTA: San Andreas er líklega besti hasartölvuleikur sem ég hef spilað. Spilamennskan nálgast fullkomnun, einu vandamálin eru tæknileg.
Playstation 2 er nefnilega orðin ansi hreint gömul. Aflinu er ekki fyrir að fara og svo náttúrulega ekki harður diskur, né nægilegt minni í þessu drasli þannig að San Andreas streymir af geisladiski.
Það var akkúrat þetta sem fékk mig til að hugsa svolítið um tölvuleiki í dag. Eini þrýstingurinn á leikjaframleiðendur að hugsa um hugbúnaðarþróun er þegar þeir eru að gera leik númer sjö í úreltu leikjatölvuna sem ennþá er vinsæl.
Í heimilistölvunni er það einmitt þannig að tölvuleikir ýta undir vélbúnaðarkaup en alls ekki öfugt. Þegar leikjatölvur koma til ára sinna sér maður fyrst hvað þær geta af því að þá fyrst eru leikjaframleiðendurnir farnir að reyna á sig.
Þið munið kannski eftir Super Mario Bros 3. Kreisti algjörlega síðustu dropana úr gömlu Nintendo NES. Eða Gran Turismo 2 fyrir fyrstu Playstation. Það góða við þetta er akkúrat að leikirnir eru fínpússaðir og þurfa að hafa eitthvað annað en útlitslegar framfarir til að seljast.
Heimilstölvan er því bæði blessun og bölvun tölvuleikjaiðnaðarins. Það slæma er að hún keyrir áfram vélbúnaðarþróun og gerir leikjaframleiðendum auðveldara fyrir. Þ.e. hún gerir þeim kleyft að hunsa vélbúnaðar-takmörk að stórum hluta.
Að sama skapi er auðvelt að búa til leik númer fjögur og fimm fyrir heimilstölvur því að þú þarft bara að uppfæra myndgæðin, bæta tveimur nýjum skrímslum í súpuna og þá ertu klár.
Grand Theft Auto leikirnir eru einhverjir allra vinsælustu leikir sem koma hafa út fyrir heimilistölvur. Skildi það vera vegna þess að þeir eru fyrst gefnir út á úrelta leikjatölvu og því þurfa hönnuðir leikjarins að hugsa um aðra hluti en flottari graffík?
En ég er annars ekkert sérlega hrifinn af Playstation 2. Léleg graffík, upplausn takmörkuð af PAL, lítið minni, enginn harður diskur, engin mús til að miða með.
Þrátt fyrir allt þetta tókst Rockstar Games að gera leik sem er frábær fyrir þessa hörmung.
Mvh,
Drengur
Komiði sæl og blessuð. Ég hef aldrei átt leikjatölvu. Ég átti reyndar svona Gameboy-killer sem ég spilaði á í eitt sumar og var nokkuð ánægður með. Annars hef ég bara átt tölvur sem fá vírusa.
Jóna Benný mín yndislega kona keypti sér hinsvegar Playstation 2 í Afríku til að geta spilað Singstar. Ég ákvað að kaupa mér GTA: San Andreas í fríhöfninni til að testa þessa græju almennilega.
Það er skemmst frá því að segja að GTA: San Andreas er líklega besti hasartölvuleikur sem ég hef spilað. Spilamennskan nálgast fullkomnun, einu vandamálin eru tæknileg.
Playstation 2 er nefnilega orðin ansi hreint gömul. Aflinu er ekki fyrir að fara og svo náttúrulega ekki harður diskur, né nægilegt minni í þessu drasli þannig að San Andreas streymir af geisladiski.
Það var akkúrat þetta sem fékk mig til að hugsa svolítið um tölvuleiki í dag. Eini þrýstingurinn á leikjaframleiðendur að hugsa um hugbúnaðarþróun er þegar þeir eru að gera leik númer sjö í úreltu leikjatölvuna sem ennþá er vinsæl.
Í heimilistölvunni er það einmitt þannig að tölvuleikir ýta undir vélbúnaðarkaup en alls ekki öfugt. Þegar leikjatölvur koma til ára sinna sér maður fyrst hvað þær geta af því að þá fyrst eru leikjaframleiðendurnir farnir að reyna á sig.
Þið munið kannski eftir Super Mario Bros 3. Kreisti algjörlega síðustu dropana úr gömlu Nintendo NES. Eða Gran Turismo 2 fyrir fyrstu Playstation. Það góða við þetta er akkúrat að leikirnir eru fínpússaðir og þurfa að hafa eitthvað annað en útlitslegar framfarir til að seljast.
Heimilstölvan er því bæði blessun og bölvun tölvuleikjaiðnaðarins. Það slæma er að hún keyrir áfram vélbúnaðarþróun og gerir leikjaframleiðendum auðveldara fyrir. Þ.e. hún gerir þeim kleyft að hunsa vélbúnaðar-takmörk að stórum hluta.
Að sama skapi er auðvelt að búa til leik númer fjögur og fimm fyrir heimilstölvur því að þú þarft bara að uppfæra myndgæðin, bæta tveimur nýjum skrímslum í súpuna og þá ertu klár.
Grand Theft Auto leikirnir eru einhverjir allra vinsælustu leikir sem koma hafa út fyrir heimilistölvur. Skildi það vera vegna þess að þeir eru fyrst gefnir út á úrelta leikjatölvu og því þurfa hönnuðir leikjarins að hugsa um aðra hluti en flottari graffík?
En ég er annars ekkert sérlega hrifinn af Playstation 2. Léleg graffík, upplausn takmörkuð af PAL, lítið minni, enginn harður diskur, engin mús til að miða með.
Þrátt fyrir allt þetta tókst Rockstar Games að gera leik sem er frábær fyrir þessa hörmung.
Mvh,
Drengur
