Ţađ var einu sinni ungur mađur sem fékk vinnu sem nćturvörđur í stórri fiskibolluverksmiđju, fyrstu nóttina sem hann átti vakt var hann ađ ganga framhjá stórri hrúgu af fiskibollum og ákvađ ađ fá sér eina. Hann bjó sig undir ađ taka stóran bita úr bollunni ţegar hann heyrđi vein, hann leit í kringum sig en sá engann, ţá heyrđi hann rödd, "ekki éta mig", ţađ var fiskibollan sem talađi viđ hann, "ég er galdrafiskibolla úr galdrafiski og ég skal uppfylla fyrir ţig ţrjár óskir ef ţú sleppir mér í karrýsósuna". Ungi mađurinn hugsađi sig vel um og sagđi svo "ég óska mér á fá vinningstölurnar í víkingalottó, frćgđ og frama og tímavél". Ungi mađurinn lifđi svo hamingjusömu velsćmdarlífi til ćviloka.