Einu sinni var brandararitari, hann bjó einn út í sveit í veiđikofa og skrifađi brandara öll kvöld viđ kertaljós. Svo sendi hann brandarana inn í brandaratímarit. Hann dó einmanna og fátćkur án ţess ađ vita nokkurntímann hversu mikla gleđi brandararnir hans fćrđu fólki. Ţrem mánuđum seinna fundu ţýskir túristar líkiđ af honum.