Ég lít samt á stafrćnan stuld ekki sem stuld ţví ţađ er allt svo óvaranlegt í tölvuheiminum. Ţađ eru bara alveg hreint ágćtis líkur á ađ tölvan mín, og ţar međ líf mitt, skemmist, hrynji eđa sjálfkveikir í sér.