Stundum vill ég frekar minni "dýnamík" en meiri, það fer oft í taugarnar á mér að ég hækka allt í botn til að heyra einhvern tala lágt, svo springur eitthvað í myndinni og allt húsið springur með.
öfugsnobb er líka týpískt, íslenskt, skiljanlegt fyrirbæri, þá er aðilinn í raun að monta sig af því hvað hann þarf lítið til að vera sáttur.
annars er ég "heiðarlegur" og kaupi alfarið ekkert drasl og dót|