Ķ snęfellsklettunum var hęgt aš standa į sjónarhorni sem mašur sį pķnu ofanķ hreišriš en žaš var lķklega nżlega yfirgefiš minnir mig. Sķšan hef ég séš svona drasl nokkrum sinnum sem mig grunar aš séu gamlar leifar af krummahreišrum, stundum bśiš aš dreifast yfir stórt svęši.