Hamborgarabúllan er einn af þessum pottþéttu stöðum. Þú færð það sem þú borgar fyrir og ert ekki blekktur með einhverju sjónarspili. Þetta er búlla og ekkert er gert til að fela þá staðreynd.
Rétt eins og hjá Austur-Indíafélagið þá getur útlitið blekkt. Austur-Indíafélagið er sjoppulegur staður með mat í algjörum heimsklassa. Í alvörunni talað þá býður sá staður upp á einhverja mestu matarupplifun sem völ er á á Íslandi.
Hamborgarabúllan gengur ekki svo langt í gæðum. Hinsvegar hef ég aldrei fengið neitt vont þarna. Ég fór á Búlluna í gærkvöldi með litlar væntingar en kom út glaður. Ég keypti mér Beikon-Borgara, eitthvað sem mér finnst ekkert sérlega gott, og var hann sá besti sem ég hef smakkað á ævinni. Franskarnar voru ekkert spes og kokteilsósan var vond (líklega létt-mæjónes). Sheikinn á eftir var búllulegur en mjög góður.
Þó finnst mér helst að þjónustan skemmi búllumyndina. Hún er ætíð mjög góð, a.m.k. hérna á Akureyri og það er klárlega ekki eitthvað sem maður á að venjast. Starfsfólkið er ekki í neinni sérstakri lífsósómakrísu og ef þið eruð stillt sjáiði kannski brosi bregða við.
Best af öllu er að vera laus við íslenska hamborgarasósu og íslenskt ‘krydd’. Hér á Akureyri er allt of mikið af þessu tvennu og maður hreinlega er kominn með upp í kok.
Hamborgarabúllan er besti hamborgarastaðurinn á landinu, rétt eins og Tommi var þegar ég var barn. Þetta slær auðveldlega öllum þessum amerísku svuntustöðum við sem og forföðurnum, McDonald’s. Fyrir hamborgarastaðsstemningu með ætum mat, þá er Búllan málið.

