jś, og ég man lķka eftir sveršinu og fleiri myndręn atriši vöktu upp minnigar, eins og įlfakvikindiš meš stóru eyrun, furšulega įvalur haus į konunni og gaurinn sem breytist śr flugešlu, allt frekar krķpķ atriši sem ég held aš hafi hrętt mig frį žvķ aš horfa į žessa žętti