Mér finnst dįlķtiš eins og mašurinn sé kominn į žaš stig aš įkvešinn toppur af samfélaginu er kominn žaš langt aš hann getur, og jafnvel ętti aš hafa vitiš fyrir restina af heiminum. Frį žvķ sjónarmiši finnst mér veriš aš spyrja samfélagiš žeirrar spurningar hvort aš viš ęttum aš klippa trśnna ķ burtu, žar sem flestir viršast vaxnir upp śr žörfinni į aš hafa trś. Ég er samt ekki aš nį aš orša žetta eins og ég er aš hugsa žetta, vonandi nįiš žiš hvert ég er aš fara.