Žaš tekur aš minnsta kosti endalausan tķma aš reikna hver žarf aš borga hvaš ķ žjórfé og svo fram eftir götunum. Upphaflega var žetta ętlaš til aš hvetja til góšrar žjónustu, sem vinaleg gjöf til aš sķna aš mašur kunni aš meta starfsfólkiš ef žaš sinnti starfinu sķnu vel. Nśna er žetta oršiš skylda og ef mašur gefur of lķtiš eša ekkert žjórfé žį fęr mašur illt augnarįš frį starfsfólki.