Ég er kannski aš rugla eitthvaš, aš vanda. Hśn fylgir henni nokkuš vel eftir. Žaš er lķka gaman, ég sé betur samhengiš ķ lķfinu hans meš žessari mynd. Žessi skemmtilegu atburšir, eša sögur sem hann segir, voru einhvern veginn svo einangruš ķ bókinni, en ķ myndinni sé ég betur hvernig žau tengjast lķfinu hans. Eins og žegar hann var aš berja į trommuna einn śti ķ skógi. Žegar ég las bókina fannst mér žaš bara lżsa hversu sérstakur hann var, en ķ myndinni finnst mér žaš meira lżsa tilfinningum hans gagnvart įstandi konunar hans. Kannski er žaš vegna žess aš ašalįhersla myndarinnar er į samband žeirra tveggja.